Rejestr zmian 

16 lutego br. Rada przyjęła w tej sprawie formalną uchwałę. Zainicjowany ostatnio pomysł zupełnie nowym nie jest bowiem postulat taki przewijał się w dyskusjach mieszkańców tej podrzeszowskiej miejscowości od szeregu lat. Jego źródłem nie są tylko aspiracje działaczy samorządowych i szerzej – żyjących tam ludzi, ale tradycje historyczne i przede wszystkim nietypowy jak na podkarpacką wieś charakter miejscowości.

W 1728 roku edyktem króla Augusta II Sasa Boguchwała uzyskała status miasta. Miała wówczas ambicje stać się konkurentem niewielkiego w owych czasach Rzeszowa. Niestety, władze austriackie już w 1772 roku królewską decyzję unieważniły.

Miejski charakter

Obecnie włodarze gminy znajdują poważne argumenty na poparcie swoich dążeń. Wskazują na przykład, że położony w podobnej odległości od wojewódzkiego miasta Tyczyn zamieszkuje zaledwie 3115 mieszkańców, a średnie zaludnienie wynosi tam 323 osoby na kilometr kwadratowy.
W Boguchwale wskaźniki te są niemal dwukrotnie większe – 5508 mieszkańców przy gęstości zaludnienia aż 624 osoby na kilometr kwadratowy. Układ urbanistyczny posiadający typowo miejski charakter, w tym zawarte osiedla zarówno domów jednorodzinnych jak i bloków mieszkalnych powoduje, że podobnie duża gęstość zaludnienia nie występuje w żadnym mieście rzeszowskiego powiatu ziemskiego. Osiedla mieszkaniowe, jak również tereny przemysłowe wyposażone są w pełna infrastrukturę komunalną – ulice są oświetlone, opatrzone nazwami, istnieje dobra sieć dróg. Posiada też Boguchwała poważny potencjał gospodarczy. Od 1939 roku funkcjonuje i uzyskuje dobre wyniki ekonomiczne znany w świecie Zakład Porcelany Elektrotechnicznej „ZAPEL”, który jest wizytówka gospodarczą gminy.
Od wielu lat prosperują: Zakład Naprawy Samochodów, Przesypownia Cementu, Instytut Energetyki – Oddział Ceramiki „CEREL”, dwa banki,  a także Podkarpacki Ośrodek Doradztwa Rolniczego. Łącznie w tej, pretendującej do roli miasta miejscowości działa 390 różnych podmiotów Gospodarczych, które dają pracę. Warto też wspomnieć o niezłej bazie kulturalnej i rekreacyjno-sportowej, o kilku salach widowiskowych, dwóch stadionach, dobrze zorganizowanym kompleksie basenów kąpielowych, o licznych restauracjach, hotelach i parkingach. Jest szkoła podstawowa i gimnazjum, przedszkole publiczne i Ośrodek Kultury, Komisariat Policji i Straż Pożarna. Jeśli dodać do tego położenie przy drodze krajowej nr 9 Radom – Barwinek i przy trasie kolejowej Rzeszów – Jasło uznać można, ze wszystkie miejskie funkcje Boguchwała wypełniać może znakomicie. Wymienione walory nie są jednak jedyną argumentacją miejscowych działaczy w dążeniu do uzyskanie statusu miasta. Oni są przeświadczeni, że ów status to niebagatelna szansa na zwiększenie dynamiki rozwoju gospodarczego, na dalsze inwestycje i zwiększenie ilości miejsc pracy, na lepsze i szersze wykorzystanie bogatego dziedzictwa kulturowego.

Z historii

Jak można wyczytać z monografii „Boguchwała – nie tylko przewodnik” wydanej w 2002 roku – pierwsza, pisana wzmianka o Pietraszówce (to jej dawna nazwa) pochodzi z 1375 roku. Ale znaleziska wykopaliskowe wskazują, że starorzymska kultura docierała tu już w pierwszych wiekach ubiegłego tysiąclecia. Wieś dynamicznie rozwijała się gospodarczo w XVI wieku gdy należała do właściciela Rzeszowa, kasztelana sandomierskiego Spytka Ligęzy. Potem przeżyła najazd Tatarów i spalenie, niszczące ludzi kontrybucje wojsk w czasie „potopu szwedzkiego”, olbrzymie spustoszenie wyrządzone przez żołnierzy Konfederacji Tarnobrzeskiej w 1715 roku. Odzyskanie niepodległości w 1918 roku przyniosło falę entuzjazmu. Ostatnia właścicielka Boguchwały Wanda Suszycka przekazała wtedy cały swój majątek wraz z pałacem na rzecz Akademii Umiejętności – celem „…podnoszenia kultury rolnej w nowo odradzającej się Polsce…” i na wybudowanie nowych szkół w Boguchwale oraz w sąsiadującym z nią Lutoryżu. Pałac Suszyckich przetrwał i od lat wchodzi w skład kompleksu budynków Podkarpackiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego.

         Radni podejmując uchwałę o przekształceniu centrum swojej gminy w ośrodek miejski kierowali się dobrem wszystkich wsi wchodzących w jej skład. Są bowiem przekonani, że status miasta i gminy to nie tylko nobilitacja, ale to przede wszystkim szersze możliwości rozwojowe. Czy starania miejscowych władz samorządowych przyniosą oczekiwany skutek – pokaże czas. Trzeba będzie załatwiać wiele biurokratycznych formalności. Jeśli wszystkie bariery udałoby się pokonać – Boguchwała stałaby się 46 miastem województwa podkarpackiego.