Rejestr zmian 

Wszyscy wymienieni zgromadzili się tutaj, by razem z księdzem Stanisławem po uroczystościach jubileuszowych 50-lecia jego święceń kapłańskich, powspominać lata wspólnej pracy w murach tej placówki, w końcu odkąd religia wróciła do szkół, a było to od dnia 3.08.1990 roku, kiedy to  Ministerstwo Edukacji Narodowej wydało instrukcję, na podstawie której religia stała się znowu jednym z przedmiotów szkolnych, on dzielnie z naszym gronem pedagogicznym, pracownikami obsługi i rodzicami uczniów pracował nad kształtowaniem serc i dusz naszej młodzieży szkolnej. Ziemia zabierzowska chyba dobrze mu służy, skoro z pięćdziesięciu lat kapłaństwa ponad 40 przeżył w parafii Zabierzów. Nikt nie podejmie się zliczyć ile udzielił sakramentów chrztu, pokuty, ile udzielił pierwszych komunii, ile pobłogosławił małżeństw, ile wygłosił kazań, ilu odprowadził przed oblicze Boga, ile przemierzył kilometrów odwiedzając chorych, potrzebujących z terenu podlegających jego parafii wsi, ile trudu włożył w nauczanie dzieci zarówno w salce katechetycznej, a później w murach szkolnych - tylko Bóg mu to zliczy. Wprawdzie w II dzień Zielonych Świąt dziękowaliśmy  Panu Najwyższemu za wszystkie łaski i dobrodziejstwa, którymi raczy obdarowywać Jubilata każdego dnia, a on nimi dzieli się z nami, ale to wydaje nam się ciągle za mało, by wyrazić nasz szacunek dla księdza kanonika za tyle ludzkiej życzliwości, troski o naszą pracę, rozwój duchowy uczniów naszej szkoły, a także i nas, dorosłych. Nasza wiara to wielki skarb, który otrzymaliśmy jako dar od Boga. Choć warunki nauki religii dawniej były inne od tych, jakie mamy dziś, to jego to nie zrażało i wraz z nauczycielami i rodzicami uczniów, nauczał kochać, i pielęgnować to, co mamy najcenniejsze - naszą wiarę, język polski, ziemię ojczystą i jej tradycje. Obecnie w murach szkoły uczniowie oprócz wiedzy i różnych umiejętności kształtują, poznają i realizują swą wiarę, uczą się jak wypełniać Boże przykazania, jak być z bliźnim i dla bliźniego, wcielać podstawowe wartości chrześcijańskie w życie. I Czcigodny Jubilat właśnie, w każdy dzień swej pracy z wielkim entuzjazmem i troską czuwał nad młodymi, wskazując im różne formy aktywności i wysiłku, służące do ich rozwoju i doskonalenia duchowego, troszczył się o nas, nauczycieli, udzielając fachowych rad, służył swym bogatym doświadczeniem zawodowym obdzielając nas tym, co najlepsze. Dziękujemy po prostu za to, że BYŁ i JEST z nami.